De dame in de winter

Reizende dame - blijf een wijl
Tot de nacht de morgen kust
Ik ben slechts een halte op je weg
Je schat ben ik niet, en ik berust

Ik leefde met een kind van sneeuw
Toen ik soldaat was geworden
En ik bevocht elke man voor haar
Tot wij ‘ s nachts om de koude morden

Ze droeg toen d’r haar zoals bij jou
Enkel niet toen ze onder de lakens dook
En dan weefde ze het op een getouw
Van goud en lucht en rook.

En hoe komt het dat je zo stil bent
Terwijl je in de deur blijft staan?
Je stippelde de reis voordien toch uit
Voor je deze weg zou gaan.

Reizende dame - blijf een wijl
Tot de nacht de morgen kust
Ik ben slechts een halte op je weg
Je schat ben ik niet, en ik berust

O je bent echt zo’n schattig ding
Ik zie dat je weg bent gegaan en dat je je naam veranderde
Nu net toen ik deze hele berghelling wou beklimmen
om mijn oogleden in de regen te wassen

Je ogen, ik vergeet je ogen
Je lichaam voelt zich thuis in elke zee
Hoe komt het dat je je nieuws aan elkeen vertelde
terwijl je zei dat dit een geheim was - alleen voor mij

Tot ziens, Marianne
het is het moment
om met dat alles eens goed te lachen en te huilen
te lachen en te huilen

Ga naar de volgende song