Ik wou dokter worden

De bekende dokter hield grootmoeders maag omhoog.
Kanker! Kanker! schreeuwde hij uit.
De operatiezaal viel plat.
Geen enkele stagiair had nog enige ambitie.

Kanker! Zij keken allen de andere kant op.
Zij dachten dat Kanker op zou springen
en hen zou grijpen. Ze haatten het zo dicht te staan.
Dit gebeurde in Vilna in de Medische School.

Niemand kon stil blijven zitten.
Zij zouden eens naast een Kanker kunnen zitten.
Kanker was aanwezig.
Kanker werd uit de fles gelaten.

Ik keek naar het bovenlicht.
Ik wou dokter worden.
Al de stagiairs spoedden zich naar buiten.
De bekende dokter hield de maag nog vast.

Hij was alleen met Kanker.
Kanker! Kanker! Kanker!
Het liet hem koud wie het al dan niet hoorde.
Het was zijn 87ste Kanker.

Lees het volgende gedicht