Brief

Hoe je je familie hebt uitgemoord
wil ik helemaal niet weten
als je mond over mijn lichaam beweegt

En ik weet wat je droomt
van steden in gruis en galopperende paarden
van de zon die te dicht komt
en de nacht die nooit verdwijnt

maar dat allemaal heeft geen enkele betekenis
hier naast je lichaam

Ik weet dat buiten de oorlog doorraast
dat je bevelen uitvaardigt
dat baby's versmacht worden en generaals onthoofd

maar bloed, dat zegt me niks
het beroert niet eens je vlees

het bloed dat je op je tong proeft:
dat schokt me niet
terwijl mijn armen vergaan in je haar

Denk nu niet dat ik niet begrijp
wat er gebeurt
nadat de soldaten vermoord werden
en de hoeren stierven met het zwaard

Dit schrijf ik alleen om je te beroven
dat mijn hoofd, op een ochtend,
druppelend bij de andere generaals
aan je tuinpoort hangt

dat dit allemaal zo voorzien was
zo zul je beseffen dat dit niets betekende voor mij.

Ga naar volgend gedicht