Ik
zeg u:
Hij heeft de strijd niet echt gestaakt,
hij werd door de stille vijand overstemd
tot zijn lichaam weigerde te spreken.
Toch vertelde hij me zijn verbijsterende geheim:
ik wil blijven leven na dit vruchteloze lijden
in het zwijgend bezweren van de broze tijd.
Hoe ik na acht jaar zwaar tijdelijk verzet
het fluisteren van de vissen moest verleren
omdat mensen starend schreeuwden in mijn gezicht.
Hoe ik lachte om hun angsten om mij te sparen;
hoe ze om mij heen verdwenen toen ze hoorden
dat mijn lichaam langzaam zou verteren.
Hoe ik droomde dat mijn kinderen uit dit leven
zouden leren dat de liefde ook in helse pijn
toch de moeite waard blijft te beleven.
Hoe ik amper ademend de nieuwe dag zag dagen
met weer zicht op zee van tijd en eindeloze angsten
en verbijtend lag te zwijgen om elk kortstondig geluk.
Hoe ik in mijn kleine reizen van de kassa naar de muur
de mensen in mijn ooghoek zag die aarzelden om te spreken
en verlegen kuchten om zo mijn hoesten te verbergen.
Hoe ik hield van hun gezelschap op weg naar her en der,
- was ik maar op weg, dan voelde ik me weer veilig -
verwijderd van mijn lege bed en eindeloze rijen medicijnen.
Hoe ik plannen bouwde in mijn kalend hoofd en hoe ik huilde
om mijn vege lijf dat op mijn hersens beukte:
je haalt het wel, je hebt een sterke wil.
Hoe ik al die tijd, verbeten bleef geloven in een wonder
dat - als je maar in wonderen blijft geloven -
er ooit een God is die je stotteren hoort en je sprekend heelt.
Dit heeft hij mij gefluisterd tussen aanzwellend voetbalgeweld,
dat hij waarlijk heeft geleefd, zo zeer verteerd in eeuwen
wrede vrede, in zijn grote witte handen uitgespreid.
Ik zeg u dus: de strijd heeft hij nooit gestaakt,
hij werd alleen verteerd door duistere krachten in deze afgematte
tijd:
hoe hij immers tussen de lijnen niet is blijven zwijgen.
Dit is zijn levensverhaal, verteld in verhullende woorden:
Hij bezwoer me niet te zwijgen, in mijn eigen taal te fluisteren
om zo over hem te getuigen dat zijn dood ons leerde leven.
Voor Frans (1946-2002 …4
juni)
Lees
volgend gedicht
|
